Krank Art Gallery | GÜNEŞ TERKOL “DÜNYADAN BİR IŞIK GEÇTİ: HEY BEKLE!” Sergisi 15 Aralık – 18 Şubat
22596
single,single-post,postid-22596,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-2.4,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0,vc_responsive

GÜNEŞ TERKOL “DÜNYADAN BİR IŞIK GEÇTİ: HEY BEKLE!” Sergisi 15 Aralık – 18 Şubat

KRANK Art Gallery, Ali Akay küratörlüğünde gerçekleştireceği yeni sergisi “DÜNYADAN BİR IŞIK GEÇTİ: HEY BEKLE!” ile Paris’te Cité des Arts’da atölye çalışmalarına devam eden başarılı genç sanatçı Güneş Terkol’u ağırlıyor. İnce ve geçirgen çalışmaları bizi nerdeyse bir “masallar dünyasına” sokarak bir yandan masallar gibi uçucu diğer yandan ise inandırıcı bir tutum sergileyerek izleyiciyi bir büyü dünyasının içinden geçen bilmece bulmacaya dahil ediyor.

 

Dikiş, video, desen ve sesi kullanarak cinsel kimlikler arası ilişkileri konu alan işler üreten sanatçı için çalışmak; içine atıkları, çelişkileri ve birliktelikleri alan bir ilişkidir. Çalışmaları, yaşadığı yer bulunduğu sosyal koşullar, karşılaştığı imgeler, kendi kişisel tarihi ve bulduğu materyaller ile şekillenmektedir. Çalışmalarında kendisini motive eden, onun açısından uyum içeren işaretlerin, hikayelerin, kelimelerin, hayallerin peşine düşüp onlardan yeni kurgular üretmektir. Bu doğrultuda yeni bir işe başlarken, eski defterlerindeki notlara, çizimlere, biriktirdiği kumaşlara ve fotoğraflara bakar.

Boyamanın ötesinde ifade teknikleri arayan sanatçı topladığı kumaş parçalarını bu amaçla kullanır. Sanatında ağır, hantal ve pahalı olandansa ekonomik, tesadüfi, kolay taşınabilir ve sanatçıya nefes aldıran araçları kullanmayı tercih eder.

Dikişle ve direkt kumaşı boyayarak oluşturduğu siyah konturlarla müphem bir zaman ve mekanın figürlerini yaratırken bu içeriği boşaltılmış, kimi zaman hayvansı insan figürleri ile başı ve sonu belirsiz kalan hikayeler ortaya koyar. Terkol’un adeta soyut olarak temsil ettiği figürler, insanlar ve objeler, kumaşın ‘gerçek’liği ve kumaşı görmeye alıştığımız durumlarla birleştiğinde sanatçının çalışmaları tanıdığımızı zannettiğimiz bir objeyi yabancılaştırır. Bu yabancılaşmaya kullandığı kumaş üzerine dikiş tekniği ile; imgelerle, imgelerin temsil edildiği görsel form arasında oluşan farklı bir gerilim eklenir. Kadın olmakla ilişkilendirilen dikiş dikme eyleminin, kurgusal imgeler yaratmak için araç olması, dekoratif ve ‘feminen’ olarak düşünülen kumaşın beklenmedik kullanımı, sanatçının kendi cinsiyeti ve cinsiyetinin toplumdaki yeri ile ilişkisini sorguladığına işaret etmektedir.

 

DÜNYADAN BİR IŞIK GEÇTİ: HEY BEKLE !

 

Masallarda olduğu gibi; eserler, rüzgarların estiği, yağmurların yağdığı, şimşeklerin çaktığı, cinler ve perilerin uçuştuğu ya da yılan gibi süründüğü bir his dünyasına ait olarak durmaktalar. Karanlık ve aydınlık arasındaki diyalektik ilişkilerde ancak görünürlük kazanan ve bazen de görünürlüklerini yitiren canlı olmayan ama yaşayan varlıklar olarak cinler; Güneş Terkol’un masallar dünyasında erkek ve kadın cinler olarak ayrılmaktalar. Gözden kaçırmamamız gereken hikayeler ve masalların bizi götürüp de düğümünü bağladığı yerin yine bir ahlak sorunu olarak karşımıza çıkıyor oluşudur. Güneş Terkol’un eserlerindeki hikayeler bizim dünyamıza ait olarak işlenmişlerdir bir nakış gibi. Soyutlaştırılan figürler her biri görünür ve bir o kadar da figüratif olarak karşımıza geçmiş bizi onlara bakmaya sevk etmektedir, çekici oldukları kadar sevimli bir uçuculuk ve tuhaflık taşımaktadırlar kendi maddi malzemelerinde.

Salman Rüşdi’nin “İki sene sekiz ay ve yirmi sekiz gece” romanında; 12. yüzyılda yaşamış filozof İbn Rüşd’ün peri kızı Dünya’ya aşık olup hayatının son zamanlarında, Sevilya kadılığından uzaklaşıp, dönme Yahudilerin asıl kimliklerini sakladıkları bir şehre gitme hikayesine benzer bir hikayenin kahramanı gibi eserlerin kahramanlarının olduğu bir şehrin ortasındayız sanki! “Bu şehir neresi?” diye sorulduğunda; elbette, içinde yaşadığımız şehirden başkası aklımıza gelmeyecek. Neresinden bakarsak bakalım sermayenin sisteminin değişime soktuğu bu şehirde peri masallarına yer olmaz gibi görünse bile sanatın dünyasında Dünyalar hep var olacaklar.

 

Güneş Terkol Hakkında

 

Kollektif üretimin, ortaklaşa çalışmaların ve ortak bir amaçla bir araya gelişlerin de çok önemli olduğuna inanan sanatçı 2005 yılından beri bireysel çalışmalarının yansıra Ha Za Vu Zu sanat kolektifi ile de üretimler yaptı. Ha Za Vu Zu üyesi 3 sanatçı: Oğuz Erdin, Güçlü Öztekin, Güneş Terkol’un yeni grubu GuGuOu ile performanslarına devam ediyor. Halen Paris’te Cité des Arts’ta sanatçı programında olan Terkol’un işleri son olarak 32. Sao Paulo Bienali’nde ve Manhattan Loft Gallery Londra’da “All Fun and Games until gets burnt…” grup sergisinde görüldü.

 

Sanatçı Programları; 2013 ISCP, New York, 2011 OrganHaus, Chongqing, 2010 Gasworks, London

Solo Sergiler; 2015 LISTE, The Young Fair Basel, 2014 “Holographic Recording” NON Gallery Istanbul, 2012 Frieze Frame, Frieze Art Fair London, 2012 “The Main Forces That Stir Up Action” NON Istanbul, 2008 “No Ceremony for Transition” Apartment Project Istanbul

Grup Sergileri; 2016 “O zaman renk!” Artnivo Istanbul, 2015 “Passion, Joy, Fury” MAXXI, National Museum of XXI Century Arts Roma, 2015 “Stay with me” Depo Istanbul, 2014 10. Gwangju Bienali Kore, 2013 “Better Homes” Sculpture Center New York, 2013 Whitechapel Gallery Londra (Ha Za Vu Zu ile beraber), 2012 “Who told you so?! #4 Truth vs. Family” Onomatopee Eindhoven, 2012 “Signs Taken in Wonder” MAK Viyana, küratörler: Simon Rees ve Bärbel Vischer, 2012 “What a Loop” Berlin (Ha Za Vu Zu ile birlikte), 2011 “Dream and Reality” Istanbul Modern Istanbul, 2009 10. Lyon Bienali, (Ha Za Vu Zu ile birlikte), küratör: Hou Hanru, 2009 “BREADWAY, Urban stories: The X” Baltic Triennial of International Art Vilnius (Ha Za Vu Zu ile birlikte), 2007 10. İstanbul Bienali, küratör: Hou Hanru (Ha Za Vu Zu ile birlikte), 2007 “sobe!” Bilsar Istanbul, küratör: Leyla Gediz, 2007 “We Are Getting Vocalized” Galerist Istanbul (Ha Za Vu Zu ile birlikte),

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.